Ksylitol – naturalny słodzik

0
859

Ksylitol zwany również alkoholem cukrowym, najczęściej uzyskiwany z drzewa brzozy.  Jego cząsteczka posiada 5 atomów węgla. W przeciwieństwie do cukrów 6-cio i  12-sto węglowych takich  jak: glukoza, fruktoza, sacharoza i laktoza nie fermentuje w przewodzie pokarmowym .

Jest przetwarzany bardzo powoli z minimalnym udziałem insuliny, wskutek  czego posiada ponad  14-krotnie niższy indeks glikemiczny od cukru. Dzięki temu jest bardzo   bezpieczny dla diabetyków. Przeciwdziała  procesom  przedwczesnego starzenia gdyż utrzymuje niski poziom insuliny. Ponadto zawiera prawie 2-razy mniej  kalorii niż cukier! Polecany  jest dla osób zagrożonych i dotkniętych  osteoporozą, gdyż zwiększa  przyswajanie wapnia,  przywraca w ten sposób  właściwą konsystencję kości. Podnosi  odporność organizmu, ponieważ działa antybakteryjnie. Potrafi likwidować drobne ubytki próchnicze oraz  zapalenie  dziąseł i ozębnej poprzez przywracanie właściwego pH śliny (dlatego  przed przełknięciem  zalecane jest przepłukiwanie rozpuszczonym w ślinie  ksylitolem jamy ustnej – nawet już po  umyciu zębów). Stosowanie ksylitolowego  aerozolu do nosa ma zdolność zatrzymywania rozwoju  bakterii powodujących  zapalenie ucha środkowego oraz zmniejsza występowanie alergii, astmy  i  infekcji zatok. Ksylitol jest skutecznym środkiem przeciwko szkodliwym  bakteriom jelit-  np. Helicobacter pylori której przypisuje się między innymi  owrzodzenie żołądka. Ogranicza  rozwój pleśni i drożdżaków – na przykład  Candida albicans  – w przewodzie pokarmowym.  Zmniejsza też łaknienie cukru.  Fińscy naukowcy zalecają spożywanie do 40 g Ksylitolu  dziennie, dla wydatnego  wzmocnienia tkanki kostnej. Ksylitol może zastąpić cukier do  przyrządzania  różnych produktów kulinarnych .

W przyrodzie ksylitol jest szeroko rozpowszechniony, choć występuje w małych  ilościach.  Można go znaleźć w niektórych owocach, jagodach, grzybach,  warzywach, twardym drewnie  (szczególnie brzozowym – Finowie nazywają go stąd  „brzozowym cukrem”) i kolbach kukurydzy.  W garści malin jest niespełna gram  ksylitolu. Nasze organizmy w swoim codziennym  metabolizmie używają ksylitolu,  produkując go w ilości 15 gramów z różnych źródeł pokarmu.  Przez organizm  ludzki ksylitol jest powoli stopniowo przyswajany, osiągając wartość   kaloryczną niższą o 40% niż inne węglowodany. Z tych względów daje on w  efekcie istotnie  zmniejszone: wzrost poziomu glukozy we krwi oraz reakcję  insulinową organizmu na  wchłanianie glukozy (o przeszło 60% serum insuliny  mniej w krytycznym czasie 30 min. niż  dla glukozy czy cukru). W ten sposób  możliwe jest osiąganie przez diabetyków kontroli  poziomu glukozy we krwi,  poziomu lipidów i wagi ciała. Odkryty w 1891 roku stosowany jest  ksylitol od  lat 60-tych XX wieku. W szeregu krajów popularny zamiennik cukru dla   diabetyków. FDA i JEFCA, organ doradczy WHO i FAQ stwierdził, że dla  ksylitolu nie istnieje  granica spożycia (ADI – dopuszczalna dzienna dawka),  co znaczy, że jest on całkowicie  bezpieczny niezależnie od spożywanej ilości  dziennej.

Ponad 25 lat badań potwierdza, że  ksylitol jest najlepszym  zamiennikiem cukru dla zębów. Używanie ksylitolu redukuje stopień  psucia się  zębów zarówno dla grupy o wysokim ryzyku (znaczny stopień uszkodzenia   uzębienia) jak i niskim (brak oznak próchnicy i wysoka dbałość o zęby).  Badania, które  uzyskały aprobatę 6 narodowych związków dentystycznych  wykazują, że 4 do 12 gramów są  wystarczające do całkowitego i trwałego  zabezpieczenia zębów. Zastępuje on też skutecznie,  dzięki podwyższeniu  odczynu PH w ustach, odświeżacze oddechu. Dobroczynny wpływ ksylitolu  jest  odnotowywany nie tylko w powstrzymywaniu rozwoju bakterii z gatunku  Sterptococcus  mutans powodujących próchnicę, ale także tych z gatunku  Sterptococcus pneumoniae,  powodujących ostre zapalenie ucha środkowego.  Badacze z Iowa wykazali natomiast, iż  ksylitol może być środkiem  zapobiegawczym przeciw bakteryjnemu zakażeniu płuc i oskrzeli u  chorych na  mukowiscydozę.

Dzięki swojej zmniejszonej kaloryczności (dostarcza on organizmowi o 40%  mniej kalorii niż cukier) polecany przy dietach redukcyjnych oraz osobą zwracajęcym uwagę na sporzywaną ilość kalorii (bez  ascetycznego  odmawiania sobie słodyczy)  , a  jest (w 100%) równie słodki. Ksylitol ułatwia mineralizację  (przyswajanie  minerałów przez organizm) np. przyswajanie wapnia przez kości, a więc działa   wspomagająco przy osteoporozie. Ksylitol jest białą, krystaliczną substancją,  która wygląda  i smakuje jak cukier. Tym różni się od innych substancji  słodzących takich jak sorbitol,  fruktoza czy glukoza, że w molekule ma 5  zamiast 6 atomów węgla, w efekcie daje odczyn  zasadowy w organizmie, a nie  kwasowy jak cukier (niszczy bakterie a nie powoduje ich  rozwój).

Ksylitol, który doczekał się ponad 1500 opracowań naukowych pozyskiwany jest  jedynie ze  źródeł naturalnych (np. w Finlandii tylko z brzozy).

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ